Pl  |  Eng



Spektakle

BABCIA MÓWI PA, PA Teatr Rampa na Targówku / Warszawa

www.teatr-rampa.pl

Autorki Agnieszka Makowska, Agata Biziuk
Reżyseria i teksty piosenek Agata Biziuk
Scenografia Marika Wojciechowska
Muzyka Piotr Klimek

Autorski spektakl familijny, który w niebanalny i zabawny sposób pomaga dzieciom odkrywać znaczenie czasu i konieczność zmian w życiu. Babcia Krzysia pewnego dnia po prostu znika. Aby ją odnaleźć, chłopiec wyrusza w niezwykłą drogę, na której spotyka wiele barwnych postaci: porzucone zbuntowane zabawki, rozpieszczone dzieci i niezwykłe mityczne stworzenia.

Info - teatr
Autorki wplotły poważną problematykę w świat dziecięcej wyobraźni, zabaw i zabawek. Zabawki grają tu ważną rolę, starannie ukazywane w przyjętej stylizacji, jak choćby z wielkim talentem pilnujący formy teatru dell'arte Mateusz Trzmiel jako Pierrot.
Scenariusz wiele zawdzięcza przejętej tradycji baśni. Można w nim znaleźć echa arcydzieł Andersena i innych mistrzów gatunku, gdzie rojno od stworów dziwnych i bajkowych.
Tomasz Miłkowski, Babcia odchodzi, ”Qulturalia”, 19-25.02.2018

 

BLISKO Centrum Sztuki Dziecka / Poznań

Reżyseria Alicja Morawska-Rubczak
Scenografia Barbara Małecka
Muzyka Wacław Zimpel

blisko to spektakl o budowaniu relacji. Dwoje tancerzy odkrywa przed widzami świat magicznych więzi, które odwiecznie łączą ludzi. Bliskość – ja, ty, my – rodzina. Każdy z nas nosi w sobie jej cząstkę. Budując więzi, krok po kroku, otwieramy się na siebie nawzajem. Co to znaczy troska? Jak można o kogoś dbać? W jaki sposób możemy się sobą opiekować?
Dwoje tancerzy na okrągłej scenie – krąg życia i wspólnoty, a w jego centrum matrioszka – symbol macierzyństwa, ale jednocześnie obiekt kryjący w sobie mnóstwo niespodzianek. Tradycyjna w swej formie lalka zyskuje współczesny rys i może być kreatywnie przetwarzana – zarówno przez artystów, jak i widzów. Forma staje się punktem wyjścia do rozmowy bez słów, w której bliskość, dotyk, czułość stają się najważniejszymi tematami.
Info – teatr


CHŁOPCY Z PLACU BRONI Teatr Pinokio / Łódź

Autor Francis Molnar
Reżyseria Konrad Dworakowski
Scenografia Marika Wojciechowska
Muzyka Piotr Klimek

Nad głowami świszczą pociski słów. Ktoś komuś wypowiada wojnę. Jeden przeciw drugiemu. Nieustannie toczą się małe i duże wojny. Trwa wielkie zawłaszczanie. Moje -Twoje.
Plac, o który toczy się walka to przestrzeń, w której każdy chce być zwycięzcą, gdzie realizują się instynkty walki i obrony. Wszystko po to, by zaspokoić głód własności, tożsamości i społecznej przynależności. W Chłopcach z Placu Broni tematom walki, bohaterstwa i ofiary, kształtującym wyobraźnie i postawy młodego odbiorcy, towarzyszą rodzące się podziały, wrogość i zawężenie optyki, będące efektem ubocznym powstających w grupie norm i ideologii. Głównym sensem i zadaniem spektaklu jest uchwycenie momentu, w którym instynkty i systemy wartości zaczynają przejmować kontrolę nad zbiorowością.
Info - teatr


DO ZOBACZENIA Widowisko teatralno-muzyczne zamykające Festiwal KORCZAK 2018.

Podczas uroczystej gali zamykającej XXII Międzynarodowy Festiwal Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK 2018 będzie można podziwiać efekt pracy najmłodszych i tych nieco starszych widzów, którzy wzięli udział w warsztatach orgaznizowanych przez Polski Ośrodek ASSITEJ. Fragmenty tych działań posłużą za kanwę finałowego teatralno-muzycznego wydarzenia.

Podczas gali nastąpi wręczenie nagród XXII edycji Festiwalu:
- Grand Prix „Złocisty” dla najlepszego spektaklu;
- „Kot w worku” zaproszenie na następny Festiwal kolejnej produkcji nagradzanego zespołu z pominięciem procedury kwalifikacyjnej;
- „Ziarenko” – nagroda przyznawana przez jurorów-juniorów
oraz wyróżnień przyznawanych przez Polski Ośrodek ASSITEJ.


FORUM – SPEKTAKL INTERAKTYWNY Młodzież Ogniska Teatralnego „U Machulskich”

Prowadzący: Sebastian Królikowski, Wojciech Faruga

Spektakl zrealizowany przez grupę nastolatków, którzy sami są autorami koncepcji i scenariusza. Przedstawienie powstało przy współpracy z profesjonalnymi twórcami.
Ideą przedsięwzięcia było podjęcie próby stworzenia grupy, której uczestnicy rezygnują na chwilę z własnej indywidualności.
Projekt ma na celu prześledzenie mechanizmów, także tych negatywnych, w budowaniu wspólnoty. Podejmuje temat kreowania własnej tożsamości w zderzeniu z negacją i wykluczeniem. Spektakl zakłada interakcję z widzem, a co za tym idzie to właśnie widz współtworzy to przedstawienie. Inspiracją do podjęcia pracy nad projektem był film „Die Welle”
w reżyserii Dennisa Gansela.


JA, MALUCH I MORZE Teatr Baj / Warszawa

Autorzy Elżbieta Chowaniec, Marek Zákostelecký
Scenografia Marek Zákostelecký
Muzyka Vratislav Šrámek

Morza nie da się opowiedzieć. Każdy musi odkryć je sam. Najlepiej z wyobraźnią i wielką ciekawością – wtedy można dotrzeć najgłębiej i zobaczyć, co znajduje się pod powierzchnią, a nawet na dnie. I wtedy to będzie nasze własne, najwłaśniejsze morze.
Spaktakl zabiera dzieci w niezwykłą podróż z pięcioletnią bohaterką i jej najlepszym przyjacielem Maluchem, Fiatem 126p, w głąb morza. Mogą poznać jego mieszkańców i morskie tajemnice. Dorosłym natomiast przypomni lata osiemdziesiąte, na które, być może, spoglądają z nostalgią. Mamy nadzieję, że jednych i drugich oczaruje tym, co w teatrze lalek najlepsze, czyli sztuką animacji.
Info – teatr


KOLOROWE DRZEWO Pozoriste za decu Kragujevac / Serbia

Autor Andjelka Nikolic
Reżyseria Jelena Stojanovic-Patrnogic
Scenografia Andjelka Nikolic

Spektakl Kolorowe Drzewo powstało z inspiracji drzewem eukaliptusowym w kolorach tęczy.  Jest tak barwne jakby je ktoś pomalował.  Roślina w tym swoim pięknie wydaje się być połączeniem natury ze sztuką.  Dzięki wykorzystaniu naturalnych materiałów takich jak woda i liście oraz przedmiotów pochodzących z recyklingu butelek plastikowych, reklamówek i kartonu przedstawienie przywołuje zmysłowe wrażenia przemijania pór roku.   

Zasadniczym zadaniem przedstawienia jest wyłączenie się ze zgiełku codziennego życia i promowaniem życia zgodnego z naturą pełnego pogody, radości, czułości i innych uczuć wynikające z kontaktu z przyrodą w towarzystwie bliskich osób.

KSIĘŻYCOWO Teatr Ochoty Ośrodek Kultury Teatralnej / Warszawa

twórcy: kolektyw Holobiont
koncepcja: Hanna Bylka-Kanecka
choreografia: Aleksandra Bożek-Muszyńska, Hanna Bylka-Kanecka
kreacja i wykonanie: Aleksandra Bożek-Muszyńska, Bożena Wydrowska/ Hanna Bylka-Kanecka
muzyka: Michał Jacaszek
konsultacja scenograficzna: Alicja Bielawska
konsultacja świateł: Aleksandr Prowaliński

Księżycowo to interaktywny spektakl dla rodzin z dziećmi do 2 roku życia inspirowany naturą i architekturą wyspy Lanzarote oraz twórczością Cèsara Manrique.
Kolektyw Holobiont, laureat ostatniego Polowania na motyle w Teatrze Ochoty, to dwie artystki związane ze sceną tańca eksperymentalnego: Aleksandra Bożek-Muszyńska i Hanna Bylka-Kanecka. Bliska jest im idea umożliwiania dzieciom uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych wysokiej jakości już od najmłodszych lat. Do swojego projektu zaprosiły Bożenę Wydrowską, tancerkę i choreografkę specjalizującą się w tańcu vogue.
Spektakl bez użycia słów, zapraszający do niespiesznego odkrywania wykreowanego świata, odpowiada na współczesny problem przebodźcowania. Budząc wyobraźnię i ekspresję uczestników, stwarza przestrzeń do rodzinnego spotkania i zacieśnienia więzi między dzieckiem i dorosłym.
Info - teatr


ŁAUMA, CZYLI CZAROWNICA Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego / Wałbrzych

Autor Karol „KRL” Kalinowski
Reżyseria Magdalena Miklasz
Scenografia Mirek Kaczmarek
Muzyka Anna Stela

Mądra i nowoczesna baśń dla całych rodzin. O tym, że prędzej czy później, kobieta walcząca o swoje racje zostanie nazwana czarownicą…
Na dawnych ziemiach Jaćwingów (Suwalski Park Krajobrazowy), Dorota odkrywa, że świat ludzki ma swoją alternatywę w świecie duchów. Lauma..to baśń o współczesnych rodzicach, samotności  i pogaństwie  oraz o tym, że w obliczu zagłady świat może uratować jedynie empatia, miłość  i stary dobry Johnny Cash.
Pierwsza w Polsce adaptacja komiksu Karola „KRL” Kalinowskiego, inspirowana książeczką Tam gdzie żyją dzikie stwory, filmem Księżniczka Mononoke i serialem Stranger things.
Info – teatr


MAŁA DRAKA O ZWIERZAKACH Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki

Autorka Malina Prześluga
Reżyseria Ewa Piotrowska
Scenografia Julia Skuratova

Przedstawienie Mała draka o zwierzakach łączy różne artystyczne pomysły i konwencje z niedostrzeganymi często problemami współczesnego świata. Łączy głęboką, wrażliwą ekologię z zabawą, z komiczną i poetycką - teatralną akcją oraz nostalgią plastycznych obrazów. Echo klasycznych wierszy Jana Brzechwy brzmi w wierszach Maliny Prześlugi, dialog współczesnej dramatopisarki z najbardziej znanym poetą piszącym dla dzieci iskrzy się literackim konceptem, językowym, przewrotnym humorem; wręcz teatralnym, wykorzystanym przez Ewę Piotrowską gagiem. Humor i pamięć pięknych przedmiotów, strojów, splata w wizji scenicznej urocza, w całym tego słowa znaczeniu nostalgiczna koncepcja plastyczna Julii Skuratovej.
Info – teatr

MIŁOŚ, CZYLI NIE BÓJ SIĘ ŁOSIU Teatr Lalek Guliwer / Warszawa

Autor Maria Wojtyszko
Reżyseria Jakub Krofta
Scenografia Matylda Kotlińska
Muzyka Adam Świtała

Miłoś, czyli nie bój się łosiu, to dramat dla ludzi w wieku przedszkolnym i ich rodzin. Tytułowy bohater to ukochana maskotka Kostka, którą chłopiec zostawił przez nieuwagę  w parku na ławce. Fabuła tej współczesnej baśni prowadzi nas ścieżkami dziecka zatroskanego o los zagubionej zabawki. Każda z kolejnych przygód Miłosia staje się krokiem ku samodzielności Kostka. Odczarowuje przestrzeń wielkiego miasta z fikcyjnych niebezpieczeństw Prapremierowe wystawienie sztuki jest odpowiedzią na potrzebę konfrontowania się z tematami współczesnymi, bliskimi mieszkańcom wielkiego miasta. Stąd też akcja przedstawienia rozgrywa się wprost na ulicach Warszawy.
Reżyser Jakub Krofta wraz z grupą współrealizatorów tworzą widowisko grane w planie aktorskim połączonym z planem lalkowym, przy wykorzystaniu multimedialnych środków ekspresji. 
Info - teatr


ODD I LUNA Wrocławski Teatr Lalek

Autor Lisa Aisato
Adaptacja i reżyseria Przemysław Jaszczak
Scenografia Zuzanna Srebrna
Muzyka Tomasz Lewandowski

Odd ma prawie siedem lat. Siedem lat, odkąd jego głowa jest... jajkiem. Odd bardzo się o nią boi. Bo co, jeśli spadnie na niego lampa? Albo potknie się, idąc w nocy do toalety? Jego życie jest trudne – wciąż musi na siebie uważać. Pewnego dnia spotyka w lesie dziwną dziewczynkę w przebraniu pszczoły. Od tej chwili jego los zupełnie się odmieni.
Ciemnoskóra Luna jest bardzo nieśmiała. Czuje, że wygląda inaczej niż ludzie dookoła. Boi się, że dzieci będą wytykać ją palcami i dlatego rzadko wychodzi z domu. Pewnej nocy dostrzega latającą za oknem rybę… Odd i Luna czują się samotni i nieakceptowani przez otoczenie. Codziennie rozmawiają z księżycem i czekają, aż w ich życiu coś się zmieni. Dopiero spotkanie z Innym pozwoli im uwierzyć w siebie i otworzyć na świat. I nie będzie to kwestia magii czy czarów, a jedynie – serca.
Info - teatr


ODLOT Teatr Animacji / Poznań

Autor Malina Prześluga
Reżyseria i lalki Janni Younge
Muzyka Michał Łaszewicz

Nanji to młody bocian biały, który przez zrządzenie losu urodził się nie w Europie, a w Afryce. Jest jedynym białym dzieciakiem wśród afrykańskich czarnych bocianów i przez to wszędzie czuje się obco. Ma tylko jedną prawdziwą przyjaciółkę - zwariowaną Fantu, czarną bocianicę. Nanji i Fantu postanawiają uciec razem do Europy - wyśnionej ojczyzny Nanjiego, w której jego zdaniem wszystko jest lepsze. Ta długa i pełna przygód wędrówka bocianich dzieciaków pozwoli im spojrzeć na siebie i świat z innej perspektywy. Odkryją, że pięknie jest się różnić, że własnego miejsca nie trzeba szukać "gdzieś", lecz "przy kimś". Sztuka w mądry i lekki sposób opowiada o tolerancji, porusza problemy tożsamości narodowej, etnicznej, uwrażliwia na inność i udowadnia, że kolor skóry to tylko kolor skóry i nic więcej.
Info - teatr


PAMIĘĆ RUTKI Teatr Dzieci Zagłębia im. Jana Dormana / Będzin

Autor Michał Kmiecik
Reżyseria i scenografia Justyna Łagowska
Muzyka Dawid Sulej Rudnicki

Spektakl inspirowany prawdziwą historią nastoletniej mieszkanki Będzina Rutki Laskier. Zapraszamy w podróż rozpoczynającą się tu i teraz. Teatralny wehikuł przenosi nas do 1943 roku, a potem do świata nastolatków żyjących w stanie zagrożenia. Jak wyglądała rzeczywistość oczami czternastolatki? Jakie były jej marzenia? Jakie emocje towarzyszyły każdego dnia? Dynamiczny, oparty na wyraźnym rymie spektakl Justyny Łagowskiej jest grą obrazów, słów, sensów, grą historii z teraźniejszością.
Info – teatr
Pamięć Rutki to spektakl dla młodych i o młodych. Wojenna rzeczywistość przeplata się w nim ze scenami z przyszłości, tworząc postmodernistyczny obraz o życiu, jego celach i naszych wyborach.
Magdalena Odziomek „Gazeta Wyborcza”, 2.10.2017


PTASI BAJ Teatr Atofri / Poznań

Reżyseria Beata Bąblińska, Monika Kabacińska
Scenografia Wiktoria Wiączkowska, Małgorzata Rekusz
Muzyka Tomasz Jaszyk

Beata Bąblińska i Monika Kabacińska, skupione na rozwoju własnego języka artystycznego, uniknęły prostego przeniesienia spektaklu z teatralnej sceny pod chmurkę. Stworzyły sztukę dla najnajowego, ale wyedukowanego teatralnie widza. Powstało dojrzałe przedstawienie, przygotowane z szacunkiem dla maluchów.
Teatr Atofri stworzył wirtuozerski koncert skrzydlatych solistów z akompaniamentem gwizdków. Spektakl, ze względu na połączenie artystycznej formy plastycznej z muzyką częściowo wypływającą z natury, jest wydarzeniem unikatowym, pozostającym w kontrze do tego, co zwykle teatr proponuje dzieciom. Przedstawienie stanowi czytelną opowieść afirmującą polską przyrodę, jest zaproszeniem do uważnej obserwacji środowiska i zachętą do wsłuchania się w odgłosy otoczenia.
Maria Maczuga ,,Teatralny atlas ptaków", kultura.poznan.pl, 2017 

SUPERSPEKTAKL Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera / Warszawa

Reżyseria Justyna Sobczyk, Jakub Skrzywanek
Scenografia Barbara Hanicka
Muzyka Kamil Tuszyński

Superspektakl stworzony przez połączone siły Teatrów 21 - skupiającego osoby z zespołem Downa - i Powszechnego, jest komentarzem do polskiej rzeczywistości, prostym i emocjonalnym, choć niepozbawionym ironii, adresowanym przede wszystkim do młodych widzów. "Na pewien kraj padł blady strach. Ludzie boją się wyjść z domu. Rosnąca fala przemocy i agresji powoduje, że każdy mający inne zdanie boi się zabrać głos w ważnych sprawach" - piszą w programie autorzy spektaklu.
Twórcy (…) tworzą własnych superbohaterów, z oryginalnymi, niegroźnymi supermocami. Zakładają też Superpartię i do tworzenia jej programu zapraszają widzów. Wybrany w talent show nowy superbohater Pan Wąs pod pozorem troski zaczyna wprowadzać dyktaturę. Wiara w silne jednostki i w ich moc prowadzi do przemocy i katastrofy, przekonują w finale twórcy. Prawdziwą siłą jest połączona słabość i empatia.
Aneta Kyzioł, Strach superbohaterów, „Polityka” nr 47, 22.11.2017

13 października 2018 Superspektakl zostanie zagrany z audiodeskrypcją w j. polskim i napisami w j. angielskim w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK oraz Warszawskiego Festiwalu Kultury Bez Barier.


TATA Teatr Lalek Guliwer / Warszawa

Autor Toon Tellegen
Reżyseria Marek Ciunel
Scenografia Sebastian Łukaszuk
Muzyka Piotr Nazaruk

Akcja spektaklu rozgrywa się wokół serii opowiadań Toona Tellegena, które tworzą wielowymiarowy portret ojca. Każda ze scen oparta jest na trickach iluzjonistycznych i magii osiąganej dzięki maszynerii teatru. Mamy więc atrakcje takie jak ojciec łamiący się na pół, ojciec mieszczący się w pudełku od zapałek, ojciec podpowiadający ułamki w szkolnej klasie, ojciec wielki jak skała czy wyjątkowa rozmowa z ojcem w zaświatach. Ale obok magii jest też rodzinna miłość, ciepło i nostalgia wyniesione do rangi sztuki. Marek Ciunel, reżyser i autor scenariusza spektaklu Tata przeniósł twórczość Toona Tellegena na teatralne deski realizując przedstawienie, które w swojej konstrukcji bliższe jest rewii niż klasycznej fabule. Tata to brawurowy spektakl dla wytrawnych miłośników teatru.
Info – teatr


TRAKTAT O WYKRADANIU OWOCÓW Teatr Lalek Guliwer / Warszawa

Autor  Marian Pankowski
Reżyseria Robert Jarosz
Scenografia Martyna Dworakowska
Muzyka Adam Świtała

Traktat o wykradaniu owoców to zaproszenie widzów do wspólnej wyprawy do sadu na jabłka. Tak, chodźmy na złodziejkę! Nocą, przy słabym blasku księżyca, wdrapiemy się na najwyższe drzewo, by wykraść owoce. Czy uda nam się wrócić na ziemię unikając spotkania z sadownikiem? Przekonajmy się sami!
Info – teatr
Widzowie zostali również zaproszeni do sadu. Starsi mogli wspominać czasy, kiedy kradło się jabłka ale też odczytywać erotyczne podteksty owego „przekradania się do sadu”. Pomysł wydaje się trafny. Realizacja sceniczna tekstu, mimo że silnie erotyczna, nie przekracza granic dobrego smaku i mieści w sobie „podwójność światów”: niewinnego, dziecięcego, spragnionego słodkich owoców i świata dorosłej inicjacji.
Zmysłowa filozofia. Traktat o wykradaniu owoców, Barbara Kowalewska, „Gazeta Wyborcza”, Poznań


 

 

 

 

 

 

 


Copyright 2018 (C) Korczak.. Realizacja: MATEO